به روز شده در: ۲۳ آذر ۱۳۹۸ - ۰۲:۳۰
درحالی‌که اصحاب رسانه، سیاست و فرهنگ و هنر در آمریکا در حال تحقق آرمان رویای آمریکایی بودند، وقوع انقلاب اسلامی این رویا را بدل به کابوسی کرد که تا همیشه ادامه خواهد داشت.
کد خبر: ۳۶۹۹۱۱
تاریخ انتشار: ۲۳ آبان ۱۳۹۸ - ۰۲:۲۵ - 14November 2019

مرگ تدریجی رویای آمریکایی با انقلاب اسلامی ایرانگروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس ـ رسول حسنی؛ ایلات متحده آمریکا و رژیم شاهنشاهی ایران در سال 1357 به نقطه حساسی در تاریخ سیاسی و حیات اجتماعی خود رسیدند. در بهمن‌ماه همین سال یکی از آوانگاردترین رویدادهای سیاسی جهان به وقوع پیوست و تمدن 2500 ساله شاهی جای خود را به تمدن نوین اسلامی داد.‌ امام راحل با تشکیل حکومت اسلامی بر همه نظام‌های سلطه در ایران نقطه پایان گذاشت.

دیگر نه از حکومت آمیخته با افسانه هخامنشی خبری است نه از اسلام طاغوتی امویان و عباسیان و نه حکومت جابرانه مغولان و اسلاف آنها. نظام جمهوری اسلامی حتی از جنس سلطنت صفویان نبود و نیست که بنا به مصلحت‌های سیاسی مذهب را قربانی کنند. حضرت امام در ایران جمهوری اسلامی را - نه یک کلمه کمتر و نه بیشتر - بنیان نهاد و رمز ماندگاری این نظام نیز همین است.

دقیقه در دهه‌ای که آمریکاییان در آرزوی تحقق آرمان «رویای آمریکایی» خود بودند سیلی سخت جوانان پیرو خط امام این رویا را به کابوسی وحشتناک تبدیل کرد که علی‌الظاهر نه‌تنها باعث بیداری سیاست‌مداران این کشور نشد که رسوایی‌های سلسله‌واری را تا امروز به دنبال داشت. این رسوایی‌ها از یک‌سو پایه‌های کشور عمو سام را سست کرد و از یک‌سو باعث تقویت ستون‌های ایران اسلامی ‌شد.

انقلاب اسلامی ایران در بهمن 1357 هرچند برای همیشه درخت نامیمون سلطنت را ریشه‌کن کرد اما بذر کینه دشمنان جوانه زد و از آن گیاه شومی سر برآورد که ثمره‌اش با ابزار نفوذ وارد ایران اسلامی شد. این نفوذ سستی برخی مدیران و اصحاب فرهنگ کشور را مسموم کرد و تاوان آن را مردم دادند. اوج این فاجعه در ایام فتنه دیده شد که نقاب از چهره کسانی که خود را ذخیره نظام می‌دانستند برداشت، شعار علیه اصل ولایت‌فقیه و عاشورا و مظاهر دینی هرچند تلخ و ناگوار شد اما چنین شد که سره از ناسره جدا شود. غربال امتحان الهی باید به گردش درمی‌آمد تا رنگ سبز کاخ معاویه خود را نشان دهد.

 آمریکاییان و اذنابش سرخوش از چنین واقعه‌ای از شکست‌خوردگان انتخابات اعلام حمایت کردند، آنها امید داشتند که اگر نمی‌توانند با یک کودتا از جنس 28 مرداد شاه را برگردانند حداقل اسلام آمریکایی را در ایران شکل دهند.

ازآنجایی‌که نهضت اسلامی امام خمینی نفخه‌ای در کالبد رو به موت ایران بود اجازه تحقق چنین حکومتی را نداد و سخنرانی شکوهمند رهبر معظم انقلاب اسلامی همانند سخنرانی 15 خرداد امام خمینی (ره) عملاً امپریالیسم شیطانی را در موضع انفعال قرار داد.

البته 40 سال قبل از این امام راحل ضربه سخت خود را به آمریکا زده بود. وقتی جیمی کارتر پس از تسخیر لانه جاسوسی قطع روابط ایران و آمریکا را اعلام کرد حضرت امام (ره) با کنایه فرمودند تنها کار خیر کارتر همین است. از این تاریخ به این‌سو آمریکا دیگر آمریکا نشد و آن هیمنه و قدرت در هم شکست. هرچند هنوز ایلات متحده از تلاش برای هدم ایران اسلامی دست برنداشته و همچنان در حال آتش‌افروزی علیه ماست اما خودش بیشتر و بهتر از هرکسی می‌داند به‌جایی نخواهد رسید.

اعمال تحریم‌های گسترده محدودیت برای ایرانیان مقیم آمریکا و رفتار مشابه آن در طولانی‌مدت علیه آمریکا بوده و هست. مرگ تدریجی رویای آمریکایی حتمی است و نقطه روشنی نداد اما این واقعیت نباید سبب فریب ما شود. وظیفه نسل سوم و چهارم و نسل‌های بعدی انقلاب آن است که تحقق آرمان حکومت جهانی اسلام باشد، تصور چنین امری همان‌قدر برای زمان ما محال است که پیروزی انقلاب اسلامی ایران در اوج قدرت رژیم پهلوی و حمایت آمریکا و رژیم صهیونیستی از رضاشاه محال بود.

اگر آمریکا می‌تواند با توهم رویای آمریکایی خود و تلقین آن به شهروندان خود و مردم جهان مرزهای فرهنگی خود را گسترش دهد چرا ما نتوانیم حقیقت اسلام محمدی را به مردم جهان معرفی کنیم و با واقعیت انقلاب اسلامی به جنگ توهم رویای آمریکایی نرویم. جبهه مقابل به انحای مختلف ازجمله نفوذ فرهنگی که خطرناک‌ترین شکل نفوذ است سعی دارد انقلاب اسلامی را از درون متلاشی کند.

جوانان هنرمند انقلابی اگر تمام‌قد و با همه توش و توان و به بهانه‌های مختلف در این میدان ‌وارد نشوند به انقلاب و امام خیانت کرده‌اند و این خیانت نابخشودنی خواهد بود. سلامت انقلاب، گسترش انقلاب و مانایی و پویایی انقلاب در گرو حضور مؤثر جوانان انقلابی در جبهه فرهنگی است تا پدیده‌هایی مثل انقلاب، حماسه 13 آبان، آزادسازی خرمشهر، پیروزی در عملیات مرصاد و حماسه ۹ دی را بارها و بارها مرور، بازشناسی و بازنمایی کنند.

انتهای پیام/ 161

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ها